Posts Tagged ‘hacienda luisita massacre’

1. Q: Is the demand for justice in Hacienda Luisita that is being articulated by militant groups mere “leftist propaganda” and part of politicking during election season? Are militant groups merely sour-graping for not getting a senatorial seat in Noynoy Aquino’s Liberal Party?

A: The unrest in Luisita is real, as real as the 7 strikers who were killed on November 14, 2004. The demands of the farmers and workers for land and justice are legitimate and are not part of some election spin against Aquino’s presidential bid. The conflict has its roots in the failure of the Aquino land reform law way back in 1989. The land dispute and ensuing labor problem has its roots in the stock-distribution option which makes farmers nominal stockholders but who end up receiving nothing for their labor. Instead of direct land distribution, farmers got shares from the Luisita corporation controlled by the Cojuangcos. The SDO has failed to eradicate poverty in the hacienda. The strike in 2004 was the result of unfair and inhumane labor conditions in the hacienda and the management’s refusal to address the demands of the farmer workers which included an increase in wages, medical and other benefits. The management responded with the illegal dismissal of the workers and the union leaders, thus forcing the sugar mill and farm workers to go on strike.  The strike ended a year later, but the hacienda remained under the control of the Cojuangco-Aquino family.

While the Presidential Agrarian Reform Council has revoked the SDO of the Hacienda in 2005, a case remains pending before the Supreme Court because the Luisita management blocked the order of the PARC.
This only means that the issue in Luisita is yet unresolved. The question of land distribution remains hanging as the management refuses to give up the SDO. Senator Noynoy Aquino, in an interview with the Inquirer which appeared on November 10 invoked the “inviolability of contracts” with the farm workers as the basis of upholding the SDO. What he didn’t say though is that it was the hacienda management which violated the SDO provisions in the first place, as seen from the report of the PARC. The failure of the SDO, including the violations of its provisions, was the basis of the strike in 2004.

2. Q: Sen. Noynoy Aquino is only a minority stockholder in the hacienda, having only 4% of the shares. Why is he being asked to speak up on the issue when he is in no position to influence management decisions?

A: Sen. Aquino is being asked to make his stand clear on the issue of Luisita not just because he’s an individual shareholder in the corporation but because he is seeking the highest office in the land. People want to know how he will handle an agrarian reform conflict involving his close relatives. It is a legitimate test of his leadership and stand on issues. The position of president carries the legal and moral responsibility of ensuring that social justice is achieved, especially for the most oppressed. Will Sen. Aquino’s relations with the owners of HLI stand in the way of that mandate? If Sen. Aquino succeeds in becoming president, will he implement genuine agrarian reform (and not SDO) or will HLI be spared from land distribution for another six years?

To hide behind the mantle of “minority shareholder” is to totally miss the gravity of the land reform problem that has confronted all previous governments.

Even if Sen. Aquino does divest of all his holdings in HLI, that will not address the farmers’ demand for land. He would just be washing his hands of any involvement in the land conflict. Selling Luisita to another investor will also not address the demand for land. Ownership will merely change hands from one landlord to another.

We must add that other presidential bets must also make clear their stand on Luisita. This is not just a problem of Sen. Aquino, though he apparently carries the greater burden of explaining his position. We also want to know, are the other presidential aspirants willing to implement genuine land reform and bring to justice the perpetrators of the extrajudicial killings?

3. Q: Weren’t the farmers themselves who entered into the Stock Distribution Option in 1989? They wanted this arrangement in the first place. The management is merely trying to preserve this “contract”.

A: The passage of the SDO in 1989 was chockfull of deception and coercion. And if the farmers were indeed happy with the arrangement, there would not have been unrest leading up to the November 2004 strike. The strike was clear proof that the SDO did not uplift the situation of the farm workers.

Historical data will show, particularly the pay-slips of the farm workers, how oppressive the stock-distribution option has been the past two decades. Under this scheme, farmers are made to believe that they are stockholders in a corporation where management control still resides with the Cojuangco-Aquino family. To get their “share “of the profits, they are required to work a certain number of man-days a year. Over time, mechanization and other schemes gradually reduced the man-days allowed the farm workers. They will not only NOT GET their share in the profits but will also be reduced to abject indebtedness to the Cojuangco estate.

It is this oppressive situation which makes workers receive only P9.50/day because of all the deductions that are made to pay for the daily needs of the workers (which are supplied by management itself). The stock distribution option merely gave a new face to semi-feudal exploitation. The pay slips will bear this out.

While on the topic of the “contract”, it bears mentioning that the HLI management was the first to violate the SDO agreement. Atty. Jobert Pahilga of SENTRA writes “On October 14, 2003, the Supervisory Group of Hacienda Luisita, Inc. filed a petition before the DAR to revoke the SDO, saying the HLI was not giving them dividends, their one percent (1%) share in gross sales and thirty percent (33%) share in the proceeds from the conversion of 500 hectares of land. They likewise cited other violations by the HLI of the MOA and that their lives have not improved contrary to the promise and the rationale for the adoption of the SDO”.

These and other violations by management prompted the Presidential Agrarian Reform Council to revoke the SDO of Luisita. This should have paved the way for land distribution to the farmers. However, the HLI management filed for a TRO before the Supreme Court. The “status quo” prior to the PARC order is now being observed.

4. Q:  Isn’t it inappropriate for Sen. Aquino to comment on the land dispute at this point when a case is pending before the Supreme Court? He is leaving the issue to management which is directly involved in the case.

A: It is not inappropriate for Sen. Aquino to speak out. In fact now is the best time for him to speak out on the issue because he has the whole nation’s attention, being the front-runner in the presidential derby.

So far Sen. Aquino has defended the SDO, saying that all was well before the 2004 strike. From 1958 to 2004, residents and workers had jobs. From 2004 to 2009, they had no jobs. My focus is how to get them back to their jobs, how to get them jobs,” he said.

“I really would not want to engage in a never-ending debate as far as the details and issues [are concerned]. It’s the companies and beneficiaries who are in a better position to answer questions.”

Surely, all was not well before 2004 which is why there was a strike. The “never-ending debate” exists because of the never-ending efforts of the management to block genuine land distribution to the farmers. If Sen. Aquino wants to give the farmers and residents jobs, the best way to do this is through genuine agrarian reform, that of giving land to the tillers. Continuing with the SDO means depriving the farmers and residents jobs, land and dignity. As long as the Cojuangco-Aquinos have a monopoly control of land, there will never be social justice in Luisita.

Instead of evading the issue, Sen. Aquino must engage it head on. Will he stand for the farmers and workers? Will he support the junking of the Stock Distribution Option? Will he support land distribution? Will he help bring to justice those involved in the massacre and other cases of extrajudicial killings?

The response should be sooner than later . November 16 is the 5th anniversary of the Luisita Massacre. Incidentally, on the same day, the Liberal Party will hold its convention to formally endorse Aquino’s presidential bid.  ###


Draft Primer hinggil sa Luisita massacre na sinulat ni Lisa Ito apat na taon na ang nakaraan
(di ko na mahanap yung Final PDF file nito eh)

Para sa mga manggagawang bukid ng Hacienda Luisita, take-home pay na P9.50* kada linggo ang kapalit ng daantaong pagbubungkal nila at ng kanilang mga ninuno sa lupaing inangkin ng mga Cojuangco. Para naman sa amo nilang ganid sa tubo, tila P9.50 lang rin ang halaga ng buhay na nilagas ng bala noong ika-16 ng Nobyembre 2004 — halagang ‘di sasapat upang makabili ng isang lata ng sardinas, o kaha ng sigarilyong Fortune.

Ano nga ba ang tunay na halaga ng paggawa, lupa at karapatang-pantao? Timbangin natin kung bakit makatarungan ang pag-aaklas ang masang anakpawis sa halip na magtiis sa buhay-barya.


Nobyembre 6, 2004 nang simulan ang welga sa Central Azucarera de Tarlac (CAT), ang pinakamalaking pagawaan ng asukal sa buong Luzon. Bunsod ito ng umiiral na kalagayan sa asyenda kung saan matutunghayan ang karangyaan ng iilan samantalang kasalatan naman sa kabuhayan ng nakararami.

Ang mga sumusunod ay napapaloob sa 6,453 ektaryang asyenda na pag-aari ng angkan ng Cojuangco-Aquino, isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa ekonomiya at pulitika sa Pilipinas:
• 4,915.75 ektaryang lupaing agrikultural
• Ang CAT, kung saan pinoproseso ang tubo upang gawing asukal matapos ang kabyawan (anihan)
• Mga istruktura tulad ng Mall, 70-ektaryang Golf Course,at 500-ektaryang Industrial Park
• ‘Di bababa sa limang malalaking kompanya na humahawak sa iba’t ibang negosyo sa asyenda

Sa mga ito kumakamal ng sagad-sagarang tubo ang mga Cojuangco. Ngunit nananatiling maralita ang masang tagalikha ng yamang kanilang tinatamasa: mga manggagawa at manggagawang-bukid na walang lupa.

• Ang mga manggagawang-bukid na bumubuo sa kalakhan ng lakas-paggawa ng asyenda ay sumasahod ng P194 lamang kada araw, at pinahihintulutang magtrabaho nang isa hanggang dalawang araw lamang kada linggo. Dahil sa pagkakabaon sa utang, madalas ay P9.50 na lamang ang aktwal na naiuuwing sahod.


‘Di-makataong pasahod, kawalan ng benepisyo, at pagsupil ng awtoridad ang tumatahi sa pinagsanib na laban ng dalawang unyon sa asyenda. Magkasunod na nag-welga ang ULWU o United Luisita Workers Union (unyon ng mga manggagawang-bukid) at ang CATLU o Central Azucarera de Tarlac Labor Union (unyon ng mga manggagawa ng azucarera) dahil sa union-busting at pagmamatigas ng management ng Hacienda Luisita Incorporated (HLI) sa negosasyon para sa isang makabuluhang Collective Bargaining Agreement (CBA).

Ang mga makatarungang HILING ng mga unyon mula sa management:

• P100 across-the-board wage increase
• Signing Bonus
• Gratuity Pay

• Pagtaas sa sahod
• Libreng serbisyo mula sa St. Martin de Porres Hospital ng CAT
• Mga benepisyong tulad ng Christmas at Service bonus

Ang TUGON ng pamilya Cojuangco at ng mga kasabwat nila:

• Tuso at sapilitang pagtanggal ng management sa 327 manggagawang-bukid, kasama ang mga lider ng ULWU at pakikipagsabwatan sa iilang bayarang indibidwal sa CAT.

• “Assumption of Jurisdiction” order na nagpapatunay na kasangkot ang Department of Labor and Employment (DOLE), sa pangunguna ni Sec. Patricia Sto. Tomas na buwagin ang welga at dahasin ang mga manggagawa.

• Panghihimasok ng Northern Luzon Command ng AFP sa usaping sibilyan

• Masaker ng mga manggagawang-bukid – Ang nabigong limang beses na tangkang pagbuwag ng mga pulis at militar sa piketlayn gamit ang water cannon, tear gas, truncheon, at baril. Humantong ito sa pagkakapaslang ng pitong welgista noong hapon ng Nobyembre 16, 2004. Nagpapatuloy ang pandarahas at pamamaslang sa pangunguna ng mga militar at mga bayarang goons. Disyembre 8, pinaslang ang Tagapangulo ng Alyansa ng Magbubukid sa Tarlac, si Ka Marcing na susing testigo sa naganap na masaker.

ANO ANG MGA UMIIRAL NA KALAGAYAN NA NAGBUNSOD NG PAG-AAKLAS SA HACIENDA LUISITA? KAWALAN NG LUPAAng mga magbubukid na daantaong nagbungkal ng lupain ng Compania General de Tabacos de Filipinas (TABACALERA) — ang mga ninuno ng mga manggagawang-bukid ng Hacienda Luisita — ang tunay na may-ari ng lupa sa asyenda.


Ngunit ang lupain ng asyenda ay patuloy na inaangkin ng mga Cojuangco sa pamamagitan ng mga sumusunod:


Noong 1957, binili ni Jose Cojuangco, Sr. ang CAT at ang Hacienda Luisita mula sa TABACALERA gamit ang pera ng mamamayan bilang puhunan: utang mula sa Government Service Insurance System at Manufacturers’ Trust Company sa New York. Ang huli ay ginarantiya ng international reserve ng bansa na inaprubahan ng Bangko Sentral ng Pilipinas sa kondisyong ipapamahagi ito sa maliliit na magsasaka. Lumipas ang ilang dekada ngunit hindi tinupad ang napagkasunduang pamamahagi ng lupa sa mga magbubukid.Nang maging Pangulo si Corazon Cojuangco Aquino noong 1986, nakaiwas ang kanyang pamilya na ipatupad ang repormang agraryo alinsunod sa desisyon ng Manila-Regional Trial Court noong 1985. Isa sa mga inkorporador ng Tarlac Development Corporation (TADECO), ipinagtibay ni Aquino ang pag-angkin ng kanyang angkan sa asyenda sa pamamagitan ng Comprehensive Agrarian Reform Law (CARL) noong 1988. 2. STOCK DISTRIBUTION OPTION (SDO)


• Ano ang SDO?
Niligalisa ng CARL ang iba’t ibang anyo ng huwad na repormang agraryo katulad ng “stock transfer scheme”, kung saan sapi (shares) ang ibinibigay ng panginoong-maylupa sa halip na aktwal na pamamahagi ng lupa. Ipinatupad ang “stock transfer scheme” sa Hacienda Luisita sa ngalang SDO.
• Paano ito ipinatupad?
Itinatag ang HLI bilang spin-off corporation ng TADECO na magpapamahagi ng capital stock sa mga benepisyaryong manggagawang-bukid (“co-owners”) ayon sa stock distribution plan. Sa SDO, inalisan ang mga manggagawang-bukid ng kanilang istorikal na karapatang ariin ang lupaing binubungkal. Napilitan ang mga magbubukid na sumang-ayon sa SDO dahil sa pinagsamang panlilinlang, pananakot at pandarahas ng mga Cojuangco.
• Ano ang epekto nito?
Walang naganap na makabuluhang pagbabago sa salat na kabuhayan ng mamamayan sa 14 taong pag-iral ng SDO. Lalo silang naghirap dahil binawasan ang mandays (takdang araw ng paggawa) mula 4-5 araw hanggang 1-2 araw kada linggo mula 1990. Ito ay dulot ng patakarang land conversion at mekanisasyon. Kasabay na lumiit ang sapi nila dahil nakabatay ‘shares of stock’ sa dami ng mandays. 3. LAND CONVERSION Unti-unti ring nagpapalit-gamit ng lupain ang asyenda upang gawing golf course, industrial park, at iba pa. Simula 1995, nireklasipika para sa kumbersyon ang 3,290 ektarya ng kabuuang 4,915 ektaryang lupaing agrikultural. Naibenta na ang 500 ektarya sa mga korporasyong Hapon. May lupaing nakalaan para sa Subic-Clark-Tarlac Expressway Project na nakatakdang gawin mula 2003-2005.


Itinutulak ng mga Cojuangco ang land conversion dahil malaki ang kikitain nila mula rito. Mahigpit naman itong tinututulan ng mamamayan dahil katumbas nito ang malawakan at permanenteng pagpapatalsik ng mga magbubukid at manggagawang-bukid sa kanilang sariling lupa.

Ang kasaysayan ng Hacienda Luisita ay patunay sa PAG-IRAL NG MONOPOLYONG KONTROL SA LUPA.


Kinikilala sa Konstitusyon ang karapatang magwelga ng mga manggagawa. Ngunit ito’y nilalapastangan
ng mga malaking namumuhunan sa tulong ng kanilang mga abugado at ng DOLE sa paggamit ng “Assumption of Jurisdiction” (AJ) na nakasaad sa Artikulo 263 (g) ng Labor Code at mga kontra-welgang batas-paggawa. Ginamit ang AJ mula pa noong panahon ng diktaduryang Marcos hanggang ngayon upang supilin ang mga makatarungang welga ng mga manggagawa, gaya ng nangyari sa welga ng manggagawa sa Nestle, Jac Liner at SM.

Hatol na kamatayan ang katumbas ng pagbaba ni DOLE Secretary Patricia Sto. Tomas ng AJ order sa mga welgista noong Nobyembre 10, 2004. Sa pamamagitan nito at ng walang-basehang deklarasyon na ”iligal” ang welga, mistulang ipinagtanggol ni Sto. Tomas ang mga pumaslang sa mga manggagawang-bukid.



Matagal nang militarisado ang malawak na lupain ng asyenda. Ang Yellow Army na nagmula pa noong panahon ni Aquino at ang 69th Infantry Battalion ay ginamit upang maghasik ng takot sa lahat ng tumututol sa umiiral na kaayusan dito.

Kasuklam-suklam na krimen ang mga naganap na pamamaslang ng tropang militar. Pito ang namatay, mahigit 40 ang nasugatan, 114 ang iligal na inaresto, at marami pa ang nawawala hanggang ngayon. Ang di-makatwirang paggamit ng tropang militar sa pagbuwag ng welga ay nagpapakita ng sabwatan sa pagitan ng pamilya Cojuangco at ng mga opisyal ng estado. Ang Pangulo ng bansa – si Gloria Macapagal-Arroyo bilang Commander in Chief ng AFP –ang may kapangyarihang magpahintulot sa militar upang manghimasok sa asyenda.

Hindi natapos sa masaker noong Nobyembre 16 ang karahasan. Noong Disyembre 8, pinatay ng mga sundalo si Marcelino Beltran, Jr., Pangulo ng Alyansa ng Magbubukid ng Tarlac, provincial vice-chairperson ng Anakpawis, at susing testigo sa masaker. Marami pa ang naitalang kaso ng pandarahas at pananakot sa mga welgista hanggang ngayon.

Sinasalamin ng masaker sa Hacienda Luisita ang PAG-IRAL NG PASISMO AT MILITARISASYON SA KANAYUNAN.



• Ang AFP at PNP
• Ang pamilya Cojuangco-Aquino
• DOLE Secretary Patricia Sto. Tomas
• Pang. Gloria Macapagal-Arroyo


• Katarungan para sa mga biktima ng masaker sa Hacienda Luisita! Papanagutin ang mga pumaslang kina Jhaivie Basilio, Adriano Caballero, Jhune David, Jesus Laza, Jaime Pastidio, Juancho Sanchez, Jessie Valdez at Ka Marcelino Beltran!

• Singilin ang pahirap na rehimeng Arroyo, ang angkang Cojuangco-Aquino, si DOLE Secretary Patricia Sto. Tomas at ang mga kasangkot nila sa PNP at AFP!
• Ipagtagumpay ang welga sa Hacienda Luisita! Suportahan ang pakikibaka ng mga manggagawa at manggagawang-bukid para sa lupa, sahod, trabaho, at karapatan. Ibalik sa trabaho ang 327 na tinanggal na manggagawang-bukid at opisyales ng ULWU! Ipaglaban at kamtin ang makatarungang CBA!
• Ibasura ang mga mapanupil na batas-paggawa at mga patakaran ng huwad na reporma sa lupa! Ipasawalang-bisa ang “Assumption of Jurisdiction” sa Labor Code at Stock Distribution Option. Itigil ang militarisasyon sa welga at kriminalisasyon sa mga pakikibakang unyon! Itigil ang pagpapalit-gamit sa lupa!
• Ipatupad ang tunay na repormang agraryo at pambansang industriyalisasyon!
yellow ribbon